Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Σιάκι.




Σία Σία Σία..
χαχ, εγώ της το έβγαλα το Σία.
Ναι, ξέρω πως έχω ξανακανει ποστ για φίλους, ίσως το θυμάστε κάποιοι..
Αλλά πως θα μπορούσε να λείπει απ' το μπλογκ μου η ΣΙΑ;
Γνωριστηκαμε πέρσι τον Σεπτέμβριο, δεθήκαμε γύρω στις εξετάσεις... Και φτάσαμε στο σημείο να βγάζουμε τα σώψυχα μας η μια στην άλλη.

Ταιριάζουμε σχεδον στα πάντα.
Κύλησε ο Τέτζερης και βρήκε το Καπάκι.
Τη φωνάζω Τέτζερη, με λέει Καπάκι.
Βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ.
Τη φωνάζω Φίλιππο, με λέει Ναθαναήλ.

Είναι ο άνθρωπος που μπορώ να πω και τις πιο αποκρυφες σκέψεις μου.
Μιλάει, και νιωθω πως εκφραζει αυτα που σκέφτομαι..
Αναλύσεις.. Ψυχαναλύσεις... Ατέλειωτες συζητησεις!

Δεν την βλέπω συχνά... Ίσως αυτό μας βοήθησε να ανοιχτούμε, είμαστε απο διαφορετικες πολεις.. Αλλα να 'ναι καλα τα what's up... :P αλλά όταν συναντιόμαστε.. Δν κοιμόμαστε όλο το βραδυ! Μπλα μπλα μπλα....

Δεν θελω να πω άλλα... Απλά... Αν γίνει κάτι και χαλάσει κι αυτή η φιλία.. Δεν ξέρω αν μπορω να το αντέξω!

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Crimes crimes crimes......



Βάλ'τε το τραγούδι να παίζει σιγανά..
Είναι αυτό που με βοήθησε να εκφραστώ..
Να μετατρέψω το βάρος που κουβαλάω σε λέξεις..

Μικρά εγκλήματα.
Όλοι έχουμε πέσει σε τέτοια.
άλλα ασήμαντα, άλλα σημαντικά.
Άλλα επιρρεάζουν μόνο τον αυτουργό, άλλα επιρρεάζουν και τους γύρω.
Άλλα ανώδυνα, άλλα επώδυνα.
Άλλα έτσι, άλλα αλλιώς.
Τόσες πολλές περιπτώσεις..

Όταν όμως μιλάμε κυριολεκτικά;
Όταν ένας κοντινός σου άνθρωπος εχει διαπράξει έγκλημα για το όποιο θα μπορούσε να φυλακιστεί;
Τι κανεις τοτε;
Κι αν είσαι μια 17χρονη που νομίζει πως αυτα που ακουει τις ειδησεις ειναι μονο για τους αλλους;
Τί κάνεις αν είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να κρατησεις το στόμα σου κλειστό, γιατί αλλιώς μπορείς να προκαλεσεις πολλά..
Δεν μπορείς γαμώτο να καρφώσεις την οικογένεια σου, να αφήσεις να διαρρεύσει κάτι τέτοιο.
Αλλά... Είμαι ο τύπος που θέλει να μοιράζεται τα πάντα!
Δεν αντέχω να κρατάω πράγματα μέσα μου..
Αλλά πραγματικα δεν μπορω να αποκαλύψω αυτα που γνωρίζω. Δεν μπορώ. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ.
Δεν έχω το δικαίωμα να παρω μια ζωή στον λαιμό μου, να την στιγματίσω..

Αλλά νιωθω να πνίγομαι μέρα με την μέρα..
Τον κοιτάω έξω, με κοιτάει, και τα μάτια μου δακρύζουν...
Δεν ξέρει ότι ξέρω.
Ανόητες δικαιολογίες σε όλους...
Πρέπει να κρατησω το στόμα μου κλειστό.
Απλά.
Αλλά με πονάει, με φοβίζει, με βαραίνει.
Δεν είναι απ'τα πράγματα που έχω μάθει να αντιμετωπίζω.
Είμαι εξω απ' τα νερα μου, πραγματικά.

Είμαι ένα βήμα πιο κοντά στον αληθινό κόσμο. :

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

The wind of change.



Καλησπέρα καλησπέρα..
Με χάσατε, σας έχασα...
Αλλά.... έχουμε comeback!! :P

Θα σας παραθέσω τις αλλαγές λοιπόν......

  • Στην πλάτη μου κουβαλάω πλέον 17 χρόνια και 25 μέρες... :D
  • Τα πάω καλά με τα άτομα που ΕΓΩ θέλω. Και περνάω όμορφα. :)
  • Με τον κολλητό έχουμε έρθει πολύ πολύ κοντά.. Όλοι νομίζουν ότι τα έχουμε. :Ρ Τον αγαπάω. Το 'χω ξαναπεί, ε;; (Είναι δεσμευμένος πλέον! Αυτες κι αν ειναι ανατροπές!! )
  • Ερωτικος τομέας; Μόνη, σαν την ανεμώνη!
  • ΧΕΙΜΩΝΑΣ!!!!!!!!!!!! Επιτέλους λίγο κρυο βρε αδερφέ....! Αφηστε που μας χιονισε! Κατι νυφάδες, ΝΑ με το συμπάθειο! Αυτό ειναι απ' τα άγραφα!
  • Το άλλο το απιστευτο.... Η ζυγαριά δεν πέφτει, αλλά η κοιλίτσα όλο κ εξαφανιζεται! :O
  • Το σχολειο απ' την άλλη (ξενέρωτη, I know -.- ) μια χαρά πάει... Αλλά η μάδερ (να τη χαιρομαστε, κλεινει αισιως τα 44 σημερα..) όλο παραπονιέται.. Όλο ψέλνει.. Διάβασε, διάβασε, διάβασε.. Αλλά όλο λέω απο Δευτέρα, αλλά τι στο καλό! Αυτή η Δευτερα δεν ερχεται ποτέ, και την περιμένω από πέρσι! :O

Αυτά εν ολιγοις...

Καλή σας νύχτα. ^_^