Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Such a BEAUTIFUL day... (L)

Αρχικα, η μέρα ξεκίνησε με τον Θηβαίο να ακούγεται απ΄το κινητό μου 8 το πρωι. Μάλιστα.
9 ήμασταν στο λεωφορείο. Εγώ (16,5), η Κατερίνα (15) κ η αδερφή της η Άννα (20) -οι ηλικιες θα φανουν χρησιμες παρακατω, εκει π θα μιλησω για την ταινια. :P
Δοξα τω Θεω πετήχαμε το λεωφορειο εξπρες, που παει κατευθείαν Θεσσαλονικη, χωρίς να περναει από κάθε χωριουδάκι της κεντρικής Χαλκιδικής. xD Άρα σε μια ωρίτσα βολτάραμε στα Κτελ Μακεδονιας; Θεσσαλονίκης; Δν θυμαμαι πως λέγονται. :Ρ
Πηραμε το αστικό μας και πήγαμε Cosmos...
Βολτάραμε στα μαγαζιά την ώρα που η Αννα είχε πάει να βγαλει εισητηριο για τρενο.. Άλλη ιστορια αυτό. Ήθελα να αγορασω ένα τζινοκολάν, κατά κόσμον Jeggins, και δοκίμασα ένα μαυρογκρί... Αλλα νομιζα πως με πάχαινε. Οπότε έβγαλα μια φωτο.. Την έστειλε με μμς στην κολλητή, άφησα το παντελονάκι και φύγαμε. Πήρα και μια στέκα μαυρη, κ μικρα σκουλαρικάκια πέρλες. (L)
Καθως βολτάραμε, τσουπ να 'σου μπροστά μου τα παιδια που κάνω παρέα απ' την δίπλα πόλη! Ε, όχι λέω, τι σύμπτωση! (να 'ταν η μόνη...) Μιλησαμε λιγο στο ποδι, κ ειπαμε πως θα τα ξαναπουμε.. Πολυ χάρηκα!
Έπειτα ήρθα η Άννα και πήγαμε για φαγητό... Εγώ έφαγα κινέζικο, κλασικα. Με κατι καλαμποκια μακρια, π εγώ έτρωγα επειδεικτικα, και η Άννα έκανε "ίουυυυυ". :Ρ
Εκείνη την ώρα έτρωγαν και τα παιδια... Και κάθισα για λίγο μαζί τους. Τους έδειξα και την φωτο με το τζινοκολαν... Μου είπαν και οι τρεις να το πάρω. Κ ο singer μας ο κύριος Rose κέρασε κανταϊφια.. Αλλά δεν με τραβούσαν. Τότε ο συνονόματος ο κύριος Τριαντάφυλλος είπε πως είπε στην Ε πως θα κατέβαιναν σήμερα Κόσμος... Και της είπε επίσης να πει και σ'εμενα και την άλλη Αννα να πάμε. Αλλα η Ε ούτε που ανέφερε, αφού η ίδια δεν μπορούσε να έρθει. :/ Πφφ... Αφου θα το έχανε αυτή, αποφάσισε να το χάσουμε κι εμείς. αλλά η τύχη ήταν υπέρ μου... Τελος πάντων.. Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω. :/
Αφού φάγαμε, ήρθε και μας βρήκε ο Ηλίας (19) ένας φίλος της Άννας. Πολύ τον συμπαθώ τον κύριο, αλλά δεν τον βλέπω συχνά. Είναι Σαλονικιός... Ύστερα κατεβήκαμε σινεμά, και πήραμε εισητήρια για το Shrek 4. Ναι, κοτζάμ γαίδαροι.
Οι άλλοι πήγαν για καφέ... Κι εγώ αφού μαζεψα γνωμες από όλους πήρα το τζινοκολάν. :P Έπειτα πηγαμε για την ταινια.... Μασαμπούκωσα το μισο κουτί απ' τα μικρα ποπ κορν..Με μια μεγαααααλη κοκα κόλα. (L)Η ταινια ηταν τόσο.... Ουαου. Σε δυο σημεία δάκρυσα. Καλα η Φιόνα αστερι... Όπως δεν την έχουμε ξαναδει!! Λίγο Ρουσλάνα μου θύμησε, αλλά whatever... :p
Μετά την ταινία είπαμε να πάμε για bowling... αλλα τελικα κανεις δεν ήταν ιδιαιτερα πρόθυμος, και το γυρίσαμε σε μπιλιάρδο. Είχα να πιασω στεκα απ' το δημοτικο.. χαχα.. Είχε φάση. Η τύχη του πρωτάρη φυσικά και δεν με ευνόησε, κλάσικά.
Και ξαφνικά! Βλέπω το αίσθημα να παίζει bowling πίσω απ' το διαχωριστικό! Ohhh Gosh.... Άρχισε το χτυποκάρδι, το άγχος, και τα σχετικά. Δεν είχαμε μιλησει... Κανείς δεν ήξερε ότι θα κατέβαινε Θεσσαλονίκη ο άλλος! :Ο Πήγα και τους μίλησα... Δήθεν χαλαρά.. Αλλά τουκ τουκ τουκ έκανε η καρδούλα μου. Τρελοί ρυθμοί. Πλακα πλάκα ακομα δεν τον έχω συνηθίσει. Όταν εμφανιζεται έτσι.. (L)
Γυρισα, και συνεχίσαμε να παίζουμε.. Σε κάποια φάση ο Ηλίας βγήκε να καπνίσει... Και πηγα να τον μαζέψω. Τον πέτυχα καθώς έμπαινε.
"Ξέρω τι έκανες" του είπε με δηθεν ύφος, κι έκανα πως κάπνιζα ένα αόρατο τσιγάρο.
"Μιλούσα στο τηλέφωνο ρε!" πηγε να το σώσει...
"Δεν σε πιστευω Λιακοοοοοο :Ρ "
"δεν θα το πεις όμως στις αλλες"
"θα το σκεφτω..."
Και με κοιταει πονηροάγρια... Λέω θα τις φαω τώρα. :Ρ Αρχίζω να τρέχω.. Αλλά με γράπωσε απ' το σβέρκο.. Λες και ήμουν γατί... Και απειλησε οτι θα με δολοφονήσει. :Ρ και φωνάζω μια εγώ:
"Θα με σώσουν ρεεεεε, ΘΑ ΜΕ ΣΩΣΟΥΝ!!"
και γυρναει εκείνη την ώρα όλη η παρέα κι Εκεινος μαζί... Ελπίζω να μην με παρεξηγησε... Γιατί δεν έχω ματια γι άλλον. μονο που δεν το ξέρει. :|
Τελος πάντων τελειώσαμε το παιχνίδι, μ'εμενα ανεβασμένη/ξαπλωμενη πανω στο τραπέζι, να ριχνω και την τελευταια μπαλα (μν φανταστειτε κατι θεαματικο... Αποσταση αναπνοης απ' την τρυπα είχε. :Ρ ). Αλλα κερδίσαμε εγω και η Αννα. Που συνεπαγεται πως πληρωσαν ο Ηλίας και η Κατερίνα. :ρ
Χαιρετίσαμε έπειτα Εκεινον και την παρέα του... Και γυρισαμε χωριο χωρις ευτραπελα... (αν εξεραισεις τις Γερμανιδες στο λεωφορειο π αναρωτιοντουσαν αν περασαμα το χωριο που ηθελαν να κατέβουν!)

Ηταν πολυ ομορφη μέρα...
Ήθελα να τη μοιραστω. (:
Σας κουρασα, το ξέρω... :S
Θα κανω κ ξεχωριστο ποστ με τοις φωτος, και το βιντεο μ'εμενα πανω στο μπιλιάρδο. :Ρ

Καλή σας νύχτα. (:

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΓΩ είμαι το θέμα;;;

Κατ'αρχάς, γεια σας.
Χάθηκα αυτές τις μέρες...
Μα παρακαλώ συγχωρέστε με.
Είμαι που ήμουν ευτυχισμένη,
που έζησα μια βραδιά που ξεπερνούσε
το καλύτερο βράδυ της ζωής μου.
Είναι που είμαι ερωτευμένη και το ζω.
Είναι που έχω φίλους να μ'αγαπάνε.
Είναι που αυτός είναι ο χαρακτήρας μου.
Τα άσχημα έχω αναγκη να τα γράφω.

Back to topic, λοιπόν.
Γιατί ασχολήται μαζί μου;;
Ή μάλλον γενικά.
Γιατί δεν κοιτάει την δική της ζωη;
Την οικογένεια της;
Απ' το δημοτικό έτσι γίνεται.
Προέτρεπε την κόρη της να διαβάσει,
για να περάσει εμένα.
Να μην αντιμιλάει για να την συμπαθούν οι δάσκαλοι,
πιο πολύ από μένα.
Να προσέχει τι τρώει,
για να ειναι πιο όμορφοι από μένα.
Κόμπλεξ να το πω;
Δεν ξέρω.... Αλλά αυτός ο ανταγωνισμός
μου κατέστρεψε τα χρόνια στο δημοτικό.
Πλέον εγώ και η κόρη πάμε σε διαφορετικά λύκεια,
και έχουμε πολύ καλές σχέσεις μεταξύ μας.
Νόμιζα πως είχα ξεμπερδέψει.
Αλλα που τετοια τυχη;;;; ://
Πρόσφατα έμαθα ένα περιστατικό.
Η εν λόγω μητέρα μαλλον δεν το 'χει βάλει κάτω.
"Βρε την Φύλλη. Που θέλει να περάσει ιατρική!!"
Με τόνο ειρωνίας, αμφιβολίας.
Δηλαδή τι; Δεν είναι επάγγελμα για μένα αυτό;
Και στο κάτω κατω....
ΕΓΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ.
Ιατρική δεν ανέφερα ΠΟΤΕ μου!
Μα είναι δυνατόν;
Ειρωνικά σχόλεια, κοροιδεία, κουτσομπολιό.
Και για κάτι που δεν ισχύει καν.
Είχα πει δεν θα ασχοληθώ..
Αλλά να ΄μαι εδώ να της αφιερώνω ολοκληρο ποστ.
Κάνω πως δεν με νοιάζει,
αλλά με πληγώνει.
Δεν είναι και το πιο ευχαριστο να 'σαι ειρωνεύονται, έτσι;
Δεν μπορώ να κάνω κάτι, δεν μπορώ να μιλήσω.
Αλλά δεν ξέρω... Νομιζα πως είχε τελειωσει αυτο το κεφάλαιο.
Αλλά τελικα.. Ίσως να μην έχει τη δύναμη
να με επιρεάσει όπως παλια...
Αλλα υπάρχει, και
πάντα θα υπαρχει. ://