Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010





Το άκουσα τυχαία..
Το σίγουρο είναι ένα.
Γραφτηκε για μένα.

Τικ τακ...
Κάθε δευτερολεπτο που περνάει σε παίρνει πιο μακριά.
Ξερω πως ανα πασα στιγμή μπορώ να σου στειλω ένα μνμ..
Να μιλησουμε, να δω τι κάνεις, να σου πω να με πας μια βόλτα.
Και θα το κάνεις.

Ήταν τόσο όμορφο εκείνο το πρωινό που μιλούσαμε...
Και πανω σε μια κριση ρεαλισμού μου,
μου είπες πως δεν είμαι μονο φάση για σένα.
Πως νιώθεις πράγματα.
Και πως ο λόγος που ήθελες να μην ονομασουμε σχέση αυτό που΄έχουμε είναι το ότι θα φύγεις τον Σεπτέμβρη, και θα μαστε πολύ μακριά.
Μα το 'ξερα αγγελέ μου πως θα τελειωσουν τα παντα τον Σεπτέμβρη.
Αν και αυτο δεν σημαινει πως δεν θα πονέσω.

Να που φτάσαμα στο αρχικό θέμα..
Σ' αυτά που ήθελα να βγαλω από μέσα μου...
Που απ' το πρωί που ξύπνησα με πνίγουν.

Θέλω τη μέρα που θα φύγεις
απ' το πρωί να μου γελάς


Εκείνη την μερα..
Που θα με πας βόλτα με τ'αμαξι και θα είναι η τελευταια μας βόλτα, θέλω να σε βλέπω να γελας.
Να γελάς να γελάς να γελάς!!!
Να σε θυμάμαι έτσι.
Μ'ενα πλατύ χαμόγελο!
Σου χω πει ποτέ πόσο μ'αρεσει το χαμόγελο σου;
Όχι βεβαια.
Εχεις παρατηρησει πως παντα γελαω όταν έχουμε οπτική επαφή;
Ίσως...


κι όταν την πόρτα θα ανοίγεις
να είναι σαν να μ' αγαπάς

Ναι ναι, ξέρω πως δεν μ'αγαπας.
Πότε να προλάβεις;
Ασε που δεν σε άφησα να δεθείς μαζί μου.
Άλλωστε, ακομη κι αν συνεβαινε, δεν θα μου το 'λεγες.
Εγώ σ'έμαθα να μην μιλάς γι αυτά τα πράγματα.
Αλλά θέλω να το νιωσω εκείνη την τελευταια φορά.
Μπορεις να προσποιηθεις..
Αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι το θέλω.
Δεν ξερω..... Δεν ξέρω.
Αλλά υπάρχει κάτι που ξέρω.
Είσαι τόσα πολλά για μένα....




8/8
Χθες.
Μου χάρισες ίσως την ομορφότερη γιορτή της ζωής μου.
Σου 'χα θυμώσει όταν μου είπες ότι θα ελειπες το σαββατοκύριακο της γιορτής μου.
αλλά ήσουν εκεί.
Ήρθες και μου είπες χρόνια πολλά.
Μπροστά σε όλο τον κόσμο.
Μπραβο θάρρος! Πήρες φόρα μου φαίνεται... (:
Βεβαια δεν με ακουμπισες...
Όλο το μαγαζι με φίλησε, εκτός από σένα.

Κ ύστερα ήρθες και μου μιλούσες.
Ο καημενος ο φίλος σου..
Δεν του έδωσες καν φαναρι....
χαχαχ...


Αυτα λοιπον...
ανκαι ήταν ενα παραξενο και σε καποια σημεις μελαγχολικο ποστ..
Συνεχιζω να 'μαι ευτυχισμενη. (:

4 σχόλια:

  1. Aγαπώ το Θηβαίο, και αυτό το τραγούδι:)
    Όσο για τα υπόλοιπα...Δε θα σου πω κάτι που δεν έχεις ήδη σκεφτεί...Κοίτα να το ζήσεις όσο προλαβαίνεις. Φιλάκια.:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Oμορφη αναρτηση, πολυ πιο ομορφα συναισθηματα.

    Ειναι σκληρο να ξερεις πως δεν θα δεθεις με εναν ανθρωπο που αγαπας.

    Ισως πιο σκληρο απο το να δεθεις πρωτα και μετα να χωριστεις.

    Δεν ξερω αμα ο χρονος γιατρευει τα παντα, παντως σιγουρα καποιες πληγες δεν κλεινουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Marsy... τοντελευταιο καιρο όλο τρεχω να προλαβω. :ρ

    nameless όσο σκληρο κι αν ειναι, είναι δεδομενο. (:
    Αλλα εχεις δικιο.. Θα δειξει αν ο χρονος θα κλεισει τις πληγες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συνεχισε να εισαι ευτιχισμενη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή