Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Που πηγε η εμπνευση μου;

Μου την έχεις πάρει όλη. ΟΛΗ.
Δεν άφησες μια στάλα.
Κοιτάω κάτω στο πληκτρολόγιο μου...
Βλέπω το προσωπο σου...
Είσαι παντού αυτό το διάστημα..
Η σκέψη σου και μόνο με κάνει να χαμογελάω.
Είμαι πολύ χαρούμενη.
Μονο εσύ υπάρχεις τώρα.
Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αυτό.
Δεν μπορώ να γράψω, εκτός κι αν μιλάω για σένα.
Με γεμίζεις, μόνο που υπάρχεις.
Κάποτε παρουσίαζα διάφορα θέματα εδώ..
Τώρα όλες οι αναρτήσεις είνα για σενα.
Τα πάντα γίνονται για σένα.
Για σένα ντυνομαι, περιποιουμαι, βγαίνω.

Και άσε δε το άλλο.
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε τίποτα.
Ό,τι και να κάνω το μυαλό μου φευγει.
Θυμάμαι πραγματα που μου είπες, που μου έγραψες, στιγμές μας.
Θυμαμαι εκείνες τις φορες που σε έκανα ουρανιο τόξο, όχι απλά πράσινο απ' τη ζηλεια.
εε... Κοπέλα είμαι. Ειναι στο αίμα μου να σε προκαλλώ.

Και πάλι κοιτάζω την λευκή και ανούσια ανάρτηση...
Θα θελα να γράψω ότι λατρεύω σε 'σένα.
Μα αυτό δεν απασχολεί κανεναν.
Όχι πως είναι σημαντικά για κανέναν γενικά..
Αλλά ελπιζω πως όποιος εχει παρακολουθησει την ιστορια μου έχει γεμισει αισιοδοξια..

Σήμερα μάλλον θα σε δω. Μόνοι.
Αλλιώς το Σάββατο.
Να, είδες πόσο εύκολα μου φτιάχνεις τη μέρα,
μικρό μου αγγελάκι;
18 χρονών γαιδούρι, ολοκληρος αντρας, κι εγώ σε βλέπω σαν αγγελάκι.
Γαιδούρι σε είπα;
Συγχώρεσε με.. Τρόπος του λέγειν.
Εσύ εισαι ψηλά. Πολύ ψηλά.
Μήπως είσαι ένας περηφανος αετός; (Ραβεν ως το κόκκαλο.. :p )
Δεν έχει σημασία.
Μου φτάνει που σ'έχω εδώ.

Κι αν σε δω απόψε..
Το υπόσχομαι στον εαυτό μου.
Αύριο θα κανω αναρτηση με όλα αυτά που λατρευω σ'εσένα.
Απλά για να μη χαθούν...
Τον Σεπτεμβρη που θα μου φύγεις.


4 σχόλια:

  1. Πολυ χαιρομαι για σενα..Παρα πολυ,ειλικρινα..Τυχερη..Τα καλυτρα σου ευχομαι...
    Αχ...Ερωτας μυριζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πανεμορφη αναρτηση.
    Ωραιος ο ερωτας ;) :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Eρωτας.. Ναι... Μεγάλη λέξη, ομως.... <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή