Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Η αλήθεια απλά.



Τελικά κι εγώ έτσι είμαι..
Σαν γραμματοσημο.
Όσο με φτύνεις τόσο κολλάω.
Δεν μπορώ να πω άλλα.
Πονάω.

4 σχόλια:

  1. Τριανταφυλλιά μου σε βρήκα και εδώ. :Ρ
    Η Κόννι είμαι. ;)

    Η ανάρτησή σου ήταν σύντομη και περιεκτική. Και με νόημα.
    Από κει και πέρα δεν μπορώ να πω κάτι άλλο μιας και ο έρωτας είναι ανίατη ασθένια...
    Καλό μεσημέρι καλή μου. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ο έρωτας είναι ανίατη ασθένεια, ε..?
    χμμ κι εγώ που κόντευα να πειστώ ότι είναι όντως θνησιγόνο(κάποτε πεθαίνει)...!
    άσε πουυ....ε, όχι κι ασθένεια πάντα... είναι όμορφο-απ'τα ομορφότερα-αισθήματα !
    τσπ.. το τραγούδι είναι λατρεμένο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μου αρεσε πολυ το blog σου! Καλη συνεχεια! Αν θες περνα κι εσυ απ' το δικο μου! Θα χαρω να σε δω αναγνωστρια, αν φυσικα το βρεις ενδιαφερον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σας ευχαριστω..
    Όσο για τον έρωτα.... Ρόδα είναι.
    (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή