Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Περνώ και μόνη μου καλά...

Απο καλοπεραση αλλο τίποτα, δεν μπορώ να πω..
Τωρα το πως είναι πραγματικά είναι άλλο θεμα..
ναι, σε θέλω.
Ναι, μου λείπεις.
Ναι, σε βλέπω και τρέμουν τα γονατα μου.
Αλλά φτάνει πια.
Που θα καταλήξω;

Περνάω καλά πλέον. Πολύ καλά.
Βγαίνω με την παρεα, και προσπαθώ να μην σε σκέφτομαι.
Προσπαθώ να σε ξεπεράσω, επιτελους!!!
Αλλα αναμια σ'αφήνω, και θα σ'αφήνω επ αόριστον! (αφήνω αναμ= αφηνω ιστορια, πουλαω τρελα, κανω αστεια, κτλ κτλ..)
Πρώτα περασα μπροστα σου.. Μιλησα στον φίλο σου, εσένα ουτε βλέμμα.
Μετά κατέβηκαν τα καμάρια.
Είδα που ήσουν στη σημαδούρα, βαθιά.
Όλο το τσούρμο σου κουβάλησα εκεί.
Εγώ, άλλη μια κοπέλα, και καμια 10ρια αγόρια, ο ένας απ' αυτούς με φλέρταρε.
Πήρες την παρέα σου και αρχίσατε να κολυμπάτε προς τα έξω πριν σας φτάσουμε..
Έκανες πως δεν με είδες. :
Αλλά ξέρεις κάτι; Δεν με νοιαζει.
Δεν με νοιαζει πλεον, γιατί δεν γίνεται να μείνω προσκολλημένη σ'αυτό που είχαμε.
Τελειωσε. ΤΕ-ΛΕΙ-Ω-ΣΕ.!!
Όσο για τις συνέπειες.. Όπως φαίνεται εσύ είσαι μια χαρά.
Βέβαια κι εγώ μια χαρά φαίνομαι, άσχετα με το εσωτερικό..
Αλλά είναι στο χέρι σου, όχι στο δικό μου.

ΥΓ. Αλλο ένα ξέσπασμα.. Με επιρεαζει πολυ αυτος ο ανθρωπος...

3 σχόλια:

  1. δύσκολες καταστάσεις...
    απλά προσπάθησε να είσαι καλά για εσένα, πραγματικά.
    σου αξίζει και δεν χρειάζεται να κλαις για κάποιον ο οποίος είτε είναι πολύ δειλός είτε πολύ αναίσθητος για να σε εκτιμήσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστω...
    Το εξεφρασες πολυ σωστα... (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το να βάζεις τέλος σε μερικές καταστάσεις, ορισμένες φορές είναι και το καλύτερο που έχεις να κάνεις σ' αυτή την ζωή δυστυχώς.

    Οπότε, προχωράμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή