Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

Ξέσπασμα. Εν ώρα άλγεβρας.

Με καταλαβαίνεις. Το ξέρω.
Νιώσαμε τα 'ιδια, περάσαμε τα ίδια.
Μόνο που δεν μπορείς να το δεχτείς. Δεν καταλαβαίνεις ότι πονάω, δεν θες να το πιστέψεις, με παίρνεις στ' αστεία.
Γιατί όμως το κάνεις αυτό;
Δεν έχω το δικαίωμα να νιώθω δυνατά πράγματα, ή μήπως δεν εχω τη δυνατότητα; Πιστεύεις ότι δεν έχω ευρύ φάσμα συναισθημάτων; Μπορεί.

Απογοητεύτικα.

Σου στάθηκα σ'εκείνες τος δύσκολες ώρες... Πόνεσα ,μαζί σου, ένιωσα πρωτόγνωρα πράγματα. Μέσα από σένα διαμαντάκι μου. Κι εσύ μου στάθηκες... Αλλά επειδή στο ζήτησα. όχι επειδή ένιωσες ότι σε χρειάζομαι.
Δεν μπορώ να καταλάβω γαμώτο...

Έγραφα θλιμμένα στιχάκια πριν... Τα είδες..
-Πφφφ.. Τι 'ν' αυτα!!!
Και γέλασες...
Δεν πιστεύεις ότι τα νιώθω, και με πληγώνεις.
-Ωχ μωρέ Γιαννη τώρα
σου απάντησα ενοχλημένη.
-Ωχ, τι έπαθες;
αναρωτήθηκες εσύ..
-Τίποτα
απάντησα κοφτά και έσκυψα, να μην δεις ότι έκλαιγα.
Βγήκα απ' την τάξη σκυφτή, δεν ήθελα να καταλάβεις ότι έκλαιγα για την "απόρριψη" σου. Θα προτιμούσα να με είχες ακουμπήσει στον ώμο συμπονετικά και να μου χαμογελούσες. Απλά.

Μόλις βρεθούμε μόνοι θα σου ζητήσω συγγνώμη που σου μίλησα απότομα. Απλά για να είμαστε καλά, να μπορώ να σου μιλάω. Γιατί δεν μπορώ αλλιώς... Είσαι πολλά για μένα... Κι απλά θα κάνω υπομονή, γι άλλη μια φορά..

3 σχόλια:

  1. Πιστεύω πως το καλύτερο θα είναι να του πεις τι νιώθεις για να μην υπάρχουν μισοτελειωμένες υποθέσεις. Κι εσύ θα πονάς και η σχέση θα είναι σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα με κίνδυνο να πέσει... Φιλικά όλα αυτά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν ξέρω αν μιλάς για έρωτα από μεριά σου ή αν πρόκειται για φιλική δυνατή κ πραγματική αγάπη, όμως νομίζω πως η Μαρία έχει δίκιο... :)
    *take care*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας ευχαριστω πολύ κορίτσια που μπήκατε στον κόπο να απαντήσετε.. :))

    1ον, μιλάω για φιλία Πριγκιπέσσα..

    2ον, η αλήθεια είναι πως φοβάμαι να μιλήσω. Έχετε δίκιο, μα φοβάμαι.. Μάλλον θα το προσπαθησω με την επομενη ευκαιρια.. Κι ας ελπισουμε να παν όλα καλά! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή