Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Κι είχα καιρό να γράψω..

Γιατί φοβόμουν; Μπορεί.
Γύρισα από 5ήμερη... Επισκευθηκα τα παιδιά στην δίπλα πόλη που μου είχαν λείψει..
Αλλά νιώθω ένα κενό.
Το κενό του.
Μπορώ να τον βλέπω και να μην γυρίζω το βλέμμα καθολου.
Μπορώ επιφανιακά να μην με νοιάζει.
Αλλά βαθιά μέσα μου.. Εκεί μέσα όλα είναι αλλιως.
Δυστυχως. :

1 σχόλιο:

  1. ελπίζω να πέρασες υπέροχα στην εκδρομή σου!:)
    Εκεί μέσα πάντα είναι αλλιώς...όμως όλα αλλάζουν..να ξαναρχίσεις μπορείς και με την τελευταία σου πνοή !

    ΑπάντησηΔιαγραφή