Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Κι εγώ όλο έγραφα...

Σε είδα κι άρχισα να γράφω,
με λόγια που ήτανε βγαλμένα απ' την καρδιά μου.
Απ' την καρδιά μου που έγινε δικιά σου,
μόλις συνάντησε η ψυχή μου τη ματιά σου.
Και άρχισαν να λάμπουν τα αστέρια.
Κι ο ήλιος έκαιγε μέσα στα μάτια σου
Κι έκαψε την καρδιά και την ψυχή μου.
Κι έτσι σ' αγάπησα και άρχισα να γράφω.
Οι μήνες πέρασαν,
η νύχτα έφερνε τη μέρα
Κι εσύ όλο έφευγες
κι η θάλασσα σε έπαιρνε πιο πέρα.
Κι εγώ όλο έγραφα,
συνέχιζε η καρδιά μου για σένα να χτυπάει
και ήταν πια δικιά σου.
Το κύμα ήταν άγριο και άφριζε,
Να μου θυμίζει τη ματιά σου.
Κι εγώ όλο έγραφα.

Το ποίημα δεν είναι δικό μου, αλλά μιας φίλης.. Θέλησα να το παραθέσω, γιατί με αγγίζει αφάνταστα.. Είναι λες κι έχει γραφτεί για μενα..


Κι είχα καιρό να γράψω..

Γιατί φοβόμουν; Μπορεί.
Γύρισα από 5ήμερη... Επισκευθηκα τα παιδιά στην δίπλα πόλη που μου είχαν λείψει..
Αλλά νιώθω ένα κενό.
Το κενό του.
Μπορώ να τον βλέπω και να μην γυρίζω το βλέμμα καθολου.
Μπορώ επιφανιακά να μην με νοιάζει.
Αλλά βαθιά μέσα μου.. Εκεί μέσα όλα είναι αλλιως.
Δυστυχως. :

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Σε μισω σε μισω σε μισω!!

Όχι.
Ποιον πάω να κοροιδεψω?
Ποιον??
Εμένα, εσένα, όλους..
Ξέρεις, τις προάλλες που έφευγες απ' το μαγαζί σε χαιρετησα αδιαφορα, ψυχρα.
Και ψευτογελούσα..
Αλλά μετά σε κοιτούσα καθώς περπατούσες διπλα στο τζάμι για να πας να καπνισεις.
Σου πάει ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ το τσιγάρο γαμώτο..
Είσαι ένας άγγελος. Ότι κι αν κάνεις.
Την άλλη.. Πάλι προσπαθησα να σε γράψω..
Εσύ το επελεξες. Ήσουν όμως εντάξει μαζί μου.. Δεν σε κατηγορώ.
Μονο εύχομαι να μπορούσα να σε μισήσω.. Μακάρι να μπορούσα.
Αλλά σε λατρεύω. ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ γαμωτο..
Και δεν το θέλω. Δεν πρέπει. Δεν γίνεται να είμαι τόσο ευάλωτη...

Ίσως να σ'αγαπάω. Ποιος ξέρει να μου πει πως θα καταλάβω ότι αγαπάω;
Μα μου αρκεί που 'σαι καλά..
Κι αν σε δω με άλλη... Θα κλαψω.. Θα πονεσω.. Θα προσπαθησω να σε κερδισω πίσω.
Ίσως τα καταεφερω.. Ίσως όχι..
Λες να σ'αγαπώ;
Μπορεί.
Δεν γίνεται να είσαι τόσο τέλειος..
Ότι κι αν κάνεις, είναι το ιδανικο για μένα.
Ακόμη και όμορφο έχω αρχίσει να σε βλέπω..

Μα τι λεω... Ένας μικρός θεός είσαι.
Τόσο γοητευτικος.... Τόσο γλυκος.... Τόσο..... ΕΣΥ

Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

Πασχαλινό παζάρι. :)

Πόσο πολύ μου αρέσει να νιώθω δραστήρια.. Να είμαι!

Σαν τάξη, φέτος διοργανώσαμε πασχαλινό παζάρι..

Από κέρδη, εντάξει, κάτι βγάλαμε για την εκδρομή μας..

Αλλά υπήρχαν κι άλλα, που άξιζαν πολύ περισσότερο.

Ανάμεικτα συναισθηματα με κατεκλυζαν κάθε φορά που πουλούσα μια λαμπάδα, ένα gloss, σπιτικά κουλουράκια.

Και η όλη προετοιμασία.. Τα γέλια όταν φτιάχναμε τις λαμπάδες, όταν ζωγραφίζαμε τα χαρτόνια για να προσελκύσουμε κόσμο..

Κάποιες φωτος του team:






Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Kαι ψωνισα...

Τα περισσότερα απ' αυτά που είχα στην λίστα..
Την διαφορά εκανε το μεσημεριανό..
Είπαμε με την μαμά να φαμε κινεζικο..
Πιστευω ότι ειναι απ' τα πιο υγιεινα fast food που μπορεις να βρεις στο Cosmos...

Αν πω ότι ξετρελάθηκα θα 'ναι λίγο... Το λάτρεψα το κινέζικο!!