Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Τελικα ποιος ο λόγος να κρύβομαι;

Αργησα να το καταλαβω... Μα κρύβομαι πίσω απ' το δαχτυλάκι μου, και το βρίσκω γελοίο..

Έχω να σε δω μια εβδομάδα.
Αυτα είναι.. Εκδρομες, διασκέδαση..
Μου λείπεις. Και οι αμφιβολίες με τριβελλίζουν...
Ίσως την ώρα που κοιταω τις φωτος σου στο κινητό μου και σε σκεφτομαι εσύ να κοιμάσαι με κάποια άλλη..
Είσαι πολύ μακριά για να το ελέγξω.

Μπορεί όσοι σε ξέρουν καλά να το αποκλείουν... Αλλα και πάλι ανησυχώ.

Το θέμα είναι... Ότι είσαι σημαντικός για μένα.
Και θα σε διακδηκήσω μόλις επιστρέψεις...
Γιατί απλά δεν μου είσαι τόσο αδιαφορος όσο σου δείχνω. Να το θυμασαι αυτό.

-Μήπως ενοχλώ; Θες να ετοιμαστεις;
-Όχι όχι! Απλά τωρα πάω να κάνω ένα μπάνιο... θα σου στειλω μετά.. οκ??

Οκ του είπα.
Και περίμενα ξύπνια...
Αλλά ούτε φωνή ούτε ακρόαση. :

Αποκοιμηθηκα... Δεν μπορουσα να περιμένω άλλο...

Μα το πρωί... Με περιμενε μια έκπληξη!
1-45 μήνυμα από σένα...

"Κοιμάσαι;"

Μπορεί να μην έλεγε πολλά, αλλά για μένα ήταν σημαντικό.
Ίσως να μην μου έστειλες στο σπιτι σου...
Μα με σκέφτηκες όταν ήσουν στο λεωφορείο.. Μαζί με όλη την παρέα σου.. Μαζί με όλα τα παιδιά με τα οποία θα περνούσες την 7ήμερη σου...

Όταν γυρίσεις... Πολύ απλά θα σου δείξω τι νιώθω. Και μετά χειρισου το όπως εσύ θέλεις. :))

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου