Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Sweet 16, huh!

Ναι... Τώρα, τη στιγμή που βλέπω τον δρομέα στν οθόνη μου να αναβοσβήνει, είμαι επιτέλους 16 χρονών, 11 ωρών, 26 λεπτών, και 17 δευτερολέπτων.
Αν σας πω ότι νιώθω σαν να πήρα 10 πόντους; Σαν να έχουν αλλάξει τα πάντα στη ζωή μου; Δυστυχλως ή ευτυχώς, δεν συμβαινει τίποτα απ' αυτά. Είναι απλά μια ημερομηνία. Κι όμως είναι τόσο παράξενο. Ενώ έχουν περάσει κάμποσοι μήνες απ' την πρώτη φορά που δήλωσα "16άρα" τώρα το νιώθω κιόλας. Νιώθω πιο μεγάλη απο χθες, πιο ώριμη, αν και έχει περάσει μόνο ένα 24ωρο... Παραξενα πράγματα...


Φέτος ήταν η πρώτη φορά που δεν έσβησα κεράκια. Δεν ξέρω αν νοιάστηκε κανεις, πάνω στην αναμπουμπούλα της αλλαγής του χρόνου, αλλά κι εγώ δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη για κατι τέτοιο. Για κατι τόσο παιδικο! Όχι, όχι, αστειευομαι φυσικά. Απλά φέτος δεν έχω κάτι να ευχηθώ με κλειστά τα μάτια, πριν εκτοξεύσω κύματα αέρα στα άμοιρα κεράκια... Σαν σήμερα, πέρσυ, βρισκόμουν στα όρια της κατλαρρευσης. Δεν ήξερα τι να πρωτοευχηθώ στην καημένη την τούρτα... Ήμουν σίγουρη πως θα διαλυθεί απ' το βάρος του πόνου μου... Μα φέτος... Φέτος τα έχω όλα. Ότι επιθυμώ... Φίλες... Παρέες... Μια αγαπημένη οικογένεια... Υγεία... Κι ένα αρσενικό που με κάνει να νιώθω σπουδαία. Αχάριστη δεν θέλω να είμαι. Πιστεύω ότι είμαι αρκετά "τυχερός" άνθρωπος, απλά και μόνο γιατί έχω ανθρώπους να με αγαπάνε, να με νοιαζονται.
Με αφορμή την αλλαγή του χρόνου (που όπως καταλάβατε δεν είναι για μένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός, αφου συμπίπτει με τα γενέθλια μου) σας εύχομαι υγεία πάνω απ' όλα... Και ευτυχία, μια λέξη που πιστεύω ότι συνοψίζει ότι επιθυμεί κάθε άνθρωπος, και πολύ αποδοτικά μάλιστα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου