Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Μονο χρώματα.

Χωρίς εικόνα.
Δεν βλέπω τις τελευταίες μέρες.
Δεν νιωθω τα πραγματα όπως θα έπρεπε.
Χμμ... Φοβάμαι πως αρχίζω να ξεχνάω το άρωμα σου.
Κι αυτό με σκοτώνει.
Με σκοτωνει εκεινος ο συμμαθητης που προσπαθει να με προσςγγίσει...
Γιατί τον σκέφτομαι να με φιλάει... Και ξέρω ότι τα χείλη που χρειάζομαι είναι τα δικά σου.

Μόνο χρώματα οι αναμνήσεις σου.
Αρχίζω να ξεχνάω πολλά... Και δεν το αντέχω.
Θελω να τα κρατήσω όλα ζωντανά στο μυαλό μου... Στην ψυχή μου... Δεν εχει σημασία!

Μου λείπεις τόσο πολύ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου